ماجرای امتحانام و مخصوصا کارنامه ام ...

 

 - ماجرای امتحانام و مخصوصا کارنامه ام ...

 

   شب پنجشنبه...

 

-  بلاخره تموم شد...

      -  بعداز یک ماه وچندروز ...

      - اصلا روزهای خوبی نبود  اصلا ...

      - بدترازاون این بود که فردای آخرین امتحان ، کارنامه بود ...  وای

      - چه شب بدی بود شب پنج شنبه   ...

      - از روز قبل از کارنامه عصبانیت مامانم و خشم همراه با سکوت بابام... یا ابالفضل

      - فقط چاره اش ... وجعلناخوندن بود...

      - خدا بخیر بگذرونه شب جمعه رو ...  ( امشب که شب پنجشنبه بود وحتی مامان و بابام نمی دونستند که فردا کارنامه     است اینجوری بود ... دیگه فردا چه خبره...!!! )

        روز پنجشنبه...

      - هنوزپس لرزه های دیشب منو گرفته بود و...

      - سرزیارت عاشورایه دلی ازعزا در آوردم وحسابی ...

      - حتی عصبانیت وناراحتیم رو سربعضی از بچه ها خالی کردم ...  (احسان وازاون بیشترامین... ،وصالی ،سیدحسین ، فواد و...  واقعا ببخشید  ... )

      - حتی بعضی از معلما ... وای  شرمنده...

        ساعت 7 بعد ازظهر...

      - مامانم خونه نبود ... (خداروشکر...)

      - بابام درروباز کرد  ...  ( چه شانسی آوردم اون موقع سر نماز بودم ... )

      - منم خودم رو زدم به عصبانیت ...

      - واقعا دستم رواز پیش گرفتم که از پس نیفتم....

      - کارنامه ام رو دیدم وفقط سرم رو گذاشتم رو تخت و...

      - بعدازچندساعت بابام اومد وگفت چیه داری دعا می خونی ... به جای این کارا بشین درس بخون ...

      - زدم زیر خنده ...

      - فقط نمره ی روش تحقیقم کمکم کرد و برام بهونه ای شد برای توجیه کارنامه که اگه این نمره ام خوب می شد ...

      - نشستم یه برنامه نوشتم وبه بابام نشون دادم ...( مثل بقیه ی کارنامه ها ... )

      -  به همین سادگی ...

  ................................تموم شد....................................

       

 

« درمهربونی جذب حداکثری ، دفع حداقلی »

بسم الله الرحمن الرحیم بچه ها امروز دوتا اتفاق خیلی ذهنم رومشغول کرد که این دوتااتفاق هم خیلی به هم ربط داشت... اولیش این بود : ساعت 8 رفتم تو وبلاگ محرابی اینا دیدم برای آخرین مطلب علی، یکی نظرگذاشته « ...چطور جرات کردی خودتو جزو دوره 17 حساب کنی!؟!؟!؟ » دومیش هم این بود : که چنددقیقه بعد یه جمله ای رو، روی میز داداشم دیدم که نوشته بود: « درمهربانی جذب حداکثری ، دفع حداقلی » بچه ها چرارفاقتامون اینجوری شده ؟! چرا یکی که جدید می یاد نباید خودش رو ازبقیه بدونه؟! چرا بادوستامون مهربون نیستیم؟! وچرا...چرا... چرا ؟! موقعی که حر بااون همه خباثتش توبه کردوبه طرف امام حسین رفت ، امام سریعا اون رو پذیرفت ... بعد ماها ادعامون می شه که مسلمونیم وعاشق امام حسین ... همین جمله ی آخرم : تورفاقتامون و البته در مهربونی با داداشامون : جذب حداکثری ، دفع حداقلی یاعلی

به نام خدای علی اعلی

نام علی :            هدایت

درس علی :          عدالت

راه علی :           سعادت

حب علی :            لیاقت

کارعلی :            شفاعت

عشق علی :           شهادت

ذکرعلی :            عبادت

عیدعلی مبارک

علی امام من است ومنم غلام علی     هزارجان گرامی فدای نام علی

واقعا لیاقت می خواهد حب امیرالمومنین

واقعا راه امیرالمومنین سعادت است...

همین وبس...

عیدغدیر برهمه ی عاشقان حضرت علی (علیه السلام)مبارک

سیدپوریا احمدی...

 

درد دل

درد دل

کلماتی که هیچ وقت ازهم جدا نبودند...

درد دل

نامی است که حتی باشنیدنش هم کمی آروم می شویم...

درد دل

چیزی نیست که هرکس شعورشنیدنش رو داشته باشه...

(پس درد دلت رو پیش هرکسی بازگو نکن ...)

درد دل

پیش آدم امین ودرست خیلی آدم رو آروم می کنه ...

 (قبول دارید ؟)

_  مادر

_ پدر

_ رفیق های خوب !!!                                                         

پس اگه کسی توروامین دونست ... هم خیلی قدرخودت روبدون  هم تودیگه نسبت به اون مسئولی ...  

 (پس باتمام دلسوزی کمکش کن...البته اگه اسم خودت رو رفیق می گذاری)

این نامه ی حضرت حجت به شیخ مفید روبخونید :

«  اگردلسوزی شمابرای دیگران به همان اندازه باشد که برای خودتان دلسوزی می کنید ، لازم نیست شما به یدارمن بیایید،بلکه من به دیدارشمامی آیم »

  پس یاعلی مدد ...

 

درد دل

وبلاگ ماکه نه بلکه وبلاگ خودتون هم زمان باعید قربان کلیدخورد ...

( پس به همه تبریک می گم ...)

... به همه تبریک می گم ؛

به همه ی کسایی بامعرفتند ؛  به همه ی کسایی که رفقای ما تواین وبلاگ بودند ومهم ترازاون هستند...

کسایی که راهنمایی اونها باعث شدکه مااین وبلاگ رو بزنیم.

    پس اگه ماروقابل می دونید هم به ماکمک کنید وبازازاون مهم تر به ماملحق بشید...(بسم الله)

به ماکمک کنید تاکمی پیشتون درد دل کنیم واگه مارو قابل می دونید کمی هم پیش مادرد دل کنید...

امیدوارم باکمک وهمراهی شما وبلاگ خودتون روزبه روز پیشرفت کنه...

وکمی هم بتونیم برای فرج اماممون قدم برداریم...

 

باآرزوی موفقیت

 سید پوریا احمدی ...